Bilety online

Film "Arcybiskup Lefebvre - dlaczego?" jest pierwszym zrealizowanym w Polsce dokumentem fabularyzowanym, podejmującym niełatwą tematykę historii życia arcybiskupa. To propozycja dla każdego, kto chce głębiej zrozumieć współczesną, trudną historię Kościoła katolickiego, nie przez pryzmat emocji czy uproszczonych opinii ale poprzez próbę poznania motywów i kontekstu działań jednej z najbardziej kontrowersyjnych, a zarazem fascynujących postaci XX wieku. Zmiany po Soborze Watykańskim II były dla wielu wiernych trudne do przyjęcia. Ta produkcja filmowa ukazuje ten czas z perspektywy człowieka, który widział w nich zagrożenie dla Tradycji, a zarazem zmaganie o zachowanie wierności wierze przodków. To film o odwadze i konsekwencji. Niezależnie od poglądów na temat arcybiskupa Marcela Lefebvre'a nie sposób nie dostrzec jego determinacji w obronie tego, co uważał za prawdę. W dobie licznych podziałów i dyskusji wewnątrz wspólnoty katolickiej film prowokuje pytania aktualne również dziś, czym jest Tradycja, posłuszeństwo, jedność i prawda? "Arcybiskup Lefebvre – dlaczego?" to nie tylko dokument o przeszłości ale i zaproszenie do rozmowy o wierze, prawdzie, sumieniu i odwadze bycia wiernym swoim przekonaniom. To film, który nie zostawia obojętnym bo dotyka spraw najgłębszych. To obraz, który niezależnie od poglądów warto zobaczyć. Nie po to, by wszystkich przekonywać, ale by nauczyć się słuchać bo jak pisał Józef Mackiewicz: tylko prawda jest ciekawa.
"Arcybiskup Lefebvre – dlaczego?" powstał w ramach projektu „Filmowe Życiorysy".
Reżyseria czytaj więcej

Jeden z najsłynniejszych filmów kina polskiego. Historia młodego akowca rozdartego między obowiązkiem a pragnieniem normalnego życia, łączący romantyczny etos z dramatem „żołnierzy wyklętych”.

Ostatnie dni II wojny światowej. Młody akowiec, Maciek Chełmicki, musi wykonać jeszcze jeden rozkaz – zastrzelić komunistycznego aparatczyka, który przybył do prowincjonalnego miasteczka, by przejąć władzę. Z upływem godzin bohater widzi coraz mniejszy sens ciągłej walki, nawiązuje romans z barmanką miejscowego hotelu i staje się świadkiem zabawy przedwojennego establishmentu, celebrującego koniec starych czasów. Maciek, po czasach wojny, chce przede wszystkim żyć i kochać, ale wciąż musi walczyć, pamiętać o poległych i poświęcać własne życie.

Powstała w okresie „Odwilży” adaptacja powieści Jerzego Andrzejewskiego zmieniła napięcia i nastroje stalinowskiego pierwowzoru. Andrzejewski traktował swą książkę jako próbę przerzucenia mostów między skłóconymi częściami narodu polskiego, a ofiarę głównych bohaterów uznawał za ostatnią konieczną, po której należało już złożyć broń i zająć się odbudową ojczyzny. Na Jałtę wpływy mieć przecież nie możemy. Kilka lat po publikacji książki mało kto wierzył w ten rodzaj naiwności. Stalinizm okazał się brutalną rozprawą z opozycją, czasem sądowych mordów, kłamstwa, propagandy i bezimiennych mogił. W aktualizacji powieści pomógł Wajdzie Zbigniew Cybulski, którego nowoczesna, przywodząca na myśl techniki Jamesa Deana rola stała się w historii polskiej kultury nieprzebrzmiałym mitem.

Twórcy filmu zdawali sobie sprawę, że wiele wątków trafi na opór cenzury, łatwiej więc będzie posłużyć się niedopowiedzeniem i metaforą – jak w scenie podpalania kieliszków wódki (w istocie będących zniczami upamiętniającymi zabitych w czasie wojny i w okresie stalinizmu żołnierzy AK, którym nikt przed 1958 roku hołdu nie złożył), scena w zrujnowanym kościele z wiszącym do góry nogami Chrystusem, a także finałowe ujęcia na wysypisku śmieci, które zostały odebrane przez widzów jako dowód braku szacunku władz za ofiarę tysięcy młodych bojowników o niepodległość – wyrzuconych na śmietnik historii. Tożsamość i los Maćka wpisywały się tym samym zarówno w konteksty polskiego romantyzmu (tytuł filmu pochodzi z wiersza Norwida), jak i popaździernikowych wartości, a film po dziś dzień jest najwybitniejszym opisem losu „żołnierzy wyklętych”. czytaj więcej